Today is a special day!

                      

                                

Most people believe that some days are special because of what happened on that day. The common one may be their birthday…most people celebrate their birthday and they consider it special. Others may as well celebrate their birthdays even after they passed away if they were highly prominent in their community. 

Many religious leaders and preachers have won the feelings of their followers. As a result, their followers worship them, build churches in their names, and celebrate their birthdays monthly and/or annually. Their followers consider them as “saints”.

Many prominent social and political leaders have also won the respect of their societies and hence their birthdays are either remembered or colorfully celebrated. It is common to hear heroic stories from all over the world. The media reports special events with the heading “This day in history.” Or something related to that. 

Some societies, countries or continents celebrate their independence days… especially in Africa. They presume such days as unique, on which the whole nation shall rejuvenate. Victory songs resonate across a nation. The birthdays of freedom fighters are remembered or celebrated and media organizations repeat their names and deeds.

Well, it is good to celebrate special days. But today is more special; because, you, the special one is here standing taller, walking up right with dignity and swinging with lighter footsteps than ever. You are here feeling what it really means to be alive… how precious life is when you think over it in a very relaxed manner. You are fully enjoying life minute by minute and second by second inhaling and exhaling a priceless air deeply. 

Today is special not because of the events that have happened in the past. No! The past has already gone… it is nothing more than a mere story. You can neither be proud nor feel sorry for it… there is nothing worthy of worrying over a spilled milk. Today is special only because of you. It does not matter what happened in the past or what will happen next. Let the past and the future worry for what happened or will happen.

Feel the triumph; celebrate the trophy of being beyond mere existence. The world is alive because you…the special one is alive here right now. Congratulations!

A windfall obstacle

Ethiotelecom tried to silence me by taking back the laptop I was using without any precautions. Five months ago I requested a new one since the laptop was trebly slow due to lower specification and longer time usage. But they said (ISD/Office Automation department manager) they did not have any laptops in store. Two of my former colleagues have already changed their laptops for same reason.

On 19 March 2013, they came to my office and took the laptop. Their claim was that the section I am working in has already provided a desktop, so I had to give back either the desktop or the laptop as the new Role out and Automation policy does not allow a staff to possess more than one computer.

In this company, resource has been presumed unlimited. Therefore, as a principle, I accept the logic; the company should use resources effectively. Yet, it is practically void… just a means of discrimination… it does not apply for all.  One of my colleagues, in the section I am working, has two computers (desktop and laptop). Miraculously, they said nothing to him. I also know other employees who have more than two computers, three EVDOs (Unlimited and 4GB)… two is common for managers.

So, right now, I am back to the desktop world, cut off from the internet. That is, I think they might have thought; though, it will last only for a week (maximum). Then I will have my own, come back to the social jungle well equipped, and with enormous energy. Such challenges will never stop me from expressing my observations. They rather will energize, strengthen and propel me forward.

Well, it is said that “A still ocean cannot make a good mariner”.  Basically, had there not had an ocean or a sea, ships would have been unnecessary. So would have been the mariners. Had there not had a long distance between places, faster transport means, such as electronic railways and planes, would have been useless. If gravity had been inexistent, rockets would not have been invented.

Problems naturally invoke us to look for solutions. They motivate us to fill the gaps of nature thinking critically and working diligently.

ፕሮፌሰር???መስፍን ወልደማርያም እውነትም ከሽፏል!!!

<<…ልጃገረዶች በገምቦ ውሀ ቀድተው ሲመለሱ ገምቦውን በድንጋይ ሳፈነዳው ደስ ይለኝ ነበር፤››

<<… ለጥምቀት ኪዳነ ምሕረት ታቦቶችን አጅበን ሄደን ማታ ጫካው ዳር እሳት እያነደድን ስንሞቅ ከአንድ ልጅ ጋር ተጣላን፤ የተለኳኮሰ ጭራሮ ወረወረብኝ፤ እሱ ተለቅ ያለ ሰውነቱም ደንዳና ነበረ፤ ድብድቡን ስንጀምር በያዘው ዱላ ጭኔ ላይ ዠለጠኝ፤ ዱላ ስላልያዝሁ ስጋ ለመብያ የያዝሁትን ሰንጢ አወጣሁ፤ ፈራና ሲሮጥ ወደቀ፤ የወደቀበት ሄጄ አንዴ ወጋሁት፤እሱን ወደሀኪም ቤት ወሰዱት፤እኔን ፖሊሶች እጆቼን በገመድ አስረው አሳደሩኝ፤…>>

‹‹አንድ ጊዜ አፄ ኃይለ ስላሴ አስጠርተውኝ ሰውን ሁሉ አስወጡና ብቻችንን ቀረን፤…ለምንድን ነው ሃይማኖትህን የለወጥኸው?

ነገሩ ግራ ስለሆነብኝ ፈገግ ብዬ ‹‹የነገረዎት ሰው ተሳስቶአል፤ሃይማኖቴን ለውጬ አላውቅም፤…የለም ድሮ ቤተ ክርስቲያን ታዘወትር ነበር፤አይደለም?‹‹ዱሮ ቤተ ክርስቲያን አዘወትረ ነበር፤አፆም ነበር፤አቆርብ ነበር፤አሁን ይህንን ሁሉ አለማድረጌ ሃይማኖት መለወጥ አይደለም፤››…ታድያ ምንድን ነው?‹‹የክርስቶስ ትእዛዞች በጣም ከባዶች ናቸው፤ለነገ አታስብ ይላል፤እኔ ሎጆች አሉኝ፤ግራህን በጥፊ ሲመታህ ቀኝህን ስጥ ይላል፤ እኔ መልሼ መማታት ይቃጣኛል፤…፤››

ከላይ ያሰፈርኳቸው ጥቅሶች በፕሮፌሰር መስፍን ወልደማርያ የተፃፈውና ‹‹አገቱኒ›› የተባለ መፅሐፍ በመቀንጨብ ነው፡፡ ፕሮፌሰሩ በዘውዳዊውና በወታደራዊው ነፍሰበላ አገዛዞች ቀንደኛ የውስጥ አማካሪም ባለስልጣንም ነበሩ፡፡ እነዚያ አገዛዞች የኢትዮጵያ ማሕበራዊ፣ምጣኔ ሃብትና ፖለቲካ ለጀብድ ሲሉ ብቻ በመደፍጠጥ እንዳልነበረ አድረገውታል፡፡እርሰ በርስ መጠላለፍ፣መገዳደል፣ጎራ እየለዩ መዋጋት እንደ ዘላቂ መፍተሔ በመፈረጅ የአንድ ምእተ ዓመት ትውልድ እርሰ በርሱ እንዲፋጅ አድርጓል፡፡የፈጣሪ መልክተኛ በማስመሰልና‹‹ኢትዮጵያ ትቅደም›› በሚል ባዶ መፈክር ሃረራችን በሁሉም ዘርፍ በመጨረሻ ደረጃ እንድትቀመጥና የዓለም የድህነት ተምሳሌ እንትሆን ነበር ያደረጓት፡፡

ፕሮፌሰር መስፍን አፄ ሃይለስላሴና የደርግ ባለስልጣናት በግል አግኝተው የማነጋገር ዕደሉ ነበራቸው፡፡ ስልሳዎቹ የንጉሱ ባለስልጣናት እንዳይገደሉ፣የጊዜው ምሁራን በቀይሽብር ንጭ ሽብር እንዳይጨፋጨፉ ግን አልመከሩም፤ሐሳብ አላስቀየሩም፡፡እንዳውም በእሳት ላይ ጋዝ የማርከፍከፍ ስራ ያከናውኑ እንደነበር ነው የታሪክ ድርሳናት የሚያወሱት፡፡በጣም የሚያሳዝነው ግን ያ ከፋፋይና ጠበኛ አባዜያቸው በ80 ምንናምን ዓመታቸውም ጭምር ከማሻሻል ይልቅ እያባባሱት ነው ያሉት፡፡ለማስመሰል ያህልም ‹‹ከደሙ ንፁህ ነኝ›› በሚል ጲላጦሳዊ አባባል ተጠምደው ይገኛሉ፡፡

በባህላችን መሰረት የሽምግልና ዘመን ለስጋ የሚተጋበት ሳይሆን በቁርባን(ስጋወ ደሙ በመቀበል)፣በፆም፣በፀሎትና በስግደት የሚተጋበት ነበር፡፡ስጋን አሸንፎ ለንብስ የሚኖሩበት ጊዜ እንደ ፍንዳታ ጠብያለሽ በዳቦ እያሉ ያችንም ያንንም መንተንኮስ እብደት ነው፡፡ቆዳ ሲሸበሸብ አንደበት መሰብስብ አለበት፡፡አስከ ወገብ ድረስ መቃብር ውስጥ ሰምጦ እንደ ሰማ አላፊ አግዳሚውን ሁሉ መለብለብ የመጃጀት ምልክት ነው፡፡

አገቱኒ፣ ገፅ 144

ፕሮፌሰር የአውራጃ ገዢ ሁኖ መመደብ እነዲህ አቀለሉት እሳ?የሚቆረቆሩለት ማሕበረሰብ የማገልገል ፍላጎት ቢኖርዎ ንሮ እንዲህ ባላማረጡ ነበር፡፡እውነተኛ አገልጋይ ገጠርና ከተማ በማለት አያሳብብም፤ የደረጃ ከፍና ዝቅ ማለትም አያሳስበውም፡፡እርሶ ግን ‹‹ደርግ መጥቶ ገላገኝ›› ነበር ያሉት፡፡ዳሩግን ደርግ እርሶን ቢገላግልም ኢትዮጵያውን እናቶች ላለመውለድ እስኪሳሉ ድረስ ልጆቻቸውን በግፍ ጨፍጭፎባቸዋል፡፡ለዘጠኝ ወራት በማሕፀናቸውን ተሸክመው፣ለዓመታት አዝለውና አጥብተው በስንት መከራ ያሳደጉትን ልጅ አጋድሞ በሬሳው ላይ እንዲደንሱና ለተገደለበት ጥይት እንዲከፍሉ አስገደዷል፡፡

                                                                                                                

እውነትዎ ነው ፕሮፌሰር ያኔ(በደርግ ዘመን) ማነጋገርና ሐሳብ ማስቀየር ይችሉ ነበር(ለዛም ነበር ሃገራችን በእርሰ በርስ ጦርነት ተጠምዳ በልጆችዋ ደም ስትታጠብ የነበረው)፡፡ አሁን ግን እያጎዊ ደባቸው ተደርሶበታልና ማንም ጆሮ ሊሰጣቸው አይፈልግም፡፡ከፓርቲ ወደ ፓርቲ የሚያደርጉት ዙረትም በዱላ ከመመዣረጥና በድንጋይ ከመፈነካካት ውጪ ያሰቡት ትርፍ አላስገኘላቸውም፡፡ማንነትዎ አንዴ ንፋስ ገብቶበታልና በሄዱበት ሁሉ ቀድሞዎት ከች ይላል፡፡

ፕሮፌሰር መስፍን በቅርቡ ለሕትመት ባበቁት ‹‹መክሽፍ እንደ ኢትዮጵያ ታሪክ›› መፅሐፍ ምክንያት አነጋጋሪነታቸው ይበልጥ ጨምሯል፡፡ከድያቆን ዳኒኤል ክብረት ስለመፅሐፉ አስተያየቱን ሰጥቶ ነበር፡፡የፕሮፌሰሩ መልስ ግን አይጣል ነው፤ የወረወሯቸው ቃላት ከአንድ የስማንያ ምናምን  አዛውንት አይጠበቁም፡፡ ያውቃል እንዲባል የሚፅፍ፣የደብተራ ተንኮል፣አንባቢ እንዲባል መፅሐፉን ሰያነብ አቢቤዋለሁ የሚል ጉረኛ እና በሌሎች ሐይለቃላት ወርፈውታል፡፡በዚህ የተነሳ ብዙ አንባቢዎች የታዘቡትን ፅፈው ነበር፤ አርሳቸውን ደግፈውና ነቅፈው፡፡

በፕሮፌሰሩ አስተሳሰብ የእርሳቸው መቃወም፣አለማንበብ፣የግል አስታየት መስጠት ‹‹(ድቁንናውን ሆን ብለው ትተውታል) የዳኒኤል ጭፍሮች›› አሰኝቷል፡፡ ደጋፊዎቻቸው ግን ‹‹ጭፍሮች›› አይባሉም… የእውቁ ፕሮፌሰር አድናቂዎች ናቸዋ!ደግሞ የርሳቸው ፅሑፍ ቢያነቡም ባያነቡም አዋቂዎች ናቸው… የሚጠበቅባቸው ፕሮፌሰሩ ቢሳሳቱም ባይሳሳቱም(ለነገሩ ፕሮፌሰር ተብሎ አይታሰብም) የድጋፍ ጭሆት ማስተጋባት ብቻ ነው፡፡እንደውም ይህን ዓይነቱ በአመክንዮ ያልተደገፈ የድጋፍ ሆይ ሆይታ ሳይሆን አይቀርም እንደ ቅማል አናት ላይ እንዲፈናጠጡ ያደረጋቸው፡፡‹‹ ውሻ ከሮጡለት፣ ልጅ ከሳቁለት›› ይባል የለም?

ዱሮውንስ ከዘውዳውያንና አምባገነናውያ ደርጎች ጋር ስልጣን ከተጋሩ እስስቶች ምን ይጠበቃል?የዘውዳዊው ስርዓት ባለስልጣን፣የአምባገነኑ የደርግ ስርዓት መካሪና የመርማሪ ኮምሽን ሊቀ መንበር፣ የኢሰመጉ መስራች፣የተልያዩ የፖለቲካ ፓሪቲዎች አባል… በቃ እንደ እስስት ከሳሩም፣ከቅጠሉም፣ከድንጋዩም፣ከእንጨቱም፣ከሰይጣኑም፣መልአኩም ለመመሳስል ያላደረጉት ጥረት አልነበረም፡፡

የሚገርመው ግን አንድም አልተሳካላቸውም፤ ሁሉም ‹‹ከሽፎባቸዋል!››፡፡ለዛም ሳይሆን አይቀርም የራሳቸው መክሽፍ በኢትዮጵያ ታሪክ መክሽ በማስመሰል የሞንጫጨሩት፡፡ያ ቆሽታቸው አሮ፣ህሊናቸው በስሜት ደምብሮ፣ዓይናቸው በጥላቻ ታውሮ እንደ ሰካራም የታፈነ ምስጢራቸውን የገነፈሉበት መፅሐፍ አለማንብብ ‹‹በአላዋቂነት›› የሚያስፈርጅ ከሆነ አላዋቂው ሌላ ሳይሆን ራሳቸው ናቸው፡፡ ምንም እንኳ የፕሮፌሰርነት ማዓርግ ቢከናነቡም በአንድ የእውቀት ዘርፍ ብቻ መሆኑን ማወቅ ነበረባቸው፡፡

መፅሐፋቸው እንድናነብላቸው ከፈለጉም የአፃፃፍ ስነ ስርዓት ተከትለው መፃፍ እንዳለባቸው ማወቅ ነበረባቸው፡፡በድርብ ሰረዞች የተሰረዘና የአንባቢን  ክብር ከግምት ውስጥ ያላስገባ የግል ድንፋታ አጭቆ የግድ አንብብ ማለት የአንባቢ ምርጫ አለማወቅ ነው፡፡ያለነው በ21ኛው ክፍለ ዘመን መሆኑን አልባነኑበትም ሽማግሌው፤ በመረጃ ብዛት(information overload) የተጥለቀለቀ ዘመን ነው ዘመኑ፡፡የጊዜ እጥረት እንጂ የመረጃ እጦት ታሪክ ሆኗል፡፡

ፕሮፌሰር ‹‹ምንም ስለማያውቁ መፅሐፉን አለነበቡትም›› አሉን አይደል? ከአክብሮት ጋር በጣም ተሳስቷል፡፡አንድ መፅሐፍ ከልተነበበ የአንባቢው ችግር ሳይሆን የፀሐፊው ግድየለሽነት ወይም የችሎታ ማነስ ነው የሚያሳየው… ሌሎች ፕሮፌሰሮች እንዳስተማሩን ከሆነ፡፡ጊዜው የሻገተ፣የሸበተ፣እጅ እጅ የሚል ወዝ የሌለው ፅሑፍ ለማንበብ የሚያስገድድ አይደለም፡፡ብዙ እጅግ በጣም ብዙ በሆኑ አማራጮች የተንበሻምበሸ ዘመን ነው ያለነው፡፡

ፕሮፌሰሩ የተፉትን ሁሉ እንደ ውሻ ተደፍተው የሚልሱ አፋሽ አጎመባሾቻቸው ‹‹የኢትዮጵያ የነፍስ አባት›› ስላሏቸው ብቻ ራሳቸው እንደሊቅ ቆጥረው ‹‹እኔ የፃፍኩት ካላነበባችሁ፣ያልኩትን እንደ ውዳሴ ማርያም ካልደገማችሁ፣ አዋቂዎች አይደላችሁም፡፡›› ማለት ራሱን የቻለ አላዋቂነት ነው፡፡ለነገሩ አፍንጫ ላይ ያለ ቅርናት ሽታ ለሌላ ሰው እንጂ አፍንጫው ለተነከረው አይሸተውም፡፡

የኢትዮ ቴሌኮም ድርጅታዊ ለውጥና የሰራተኛ ማሕበር

በኢትዮጵያ የቴሌኮም አገልግሎት የተጀመረው በአፄ ምንሊክ ዘመንግስት ነበር፤ እንደ አውሮፓውያን አቆጣጠር በ1894 ዓ.ም፡፡ይህ አንጋፋ ተቋም ከዕድሜው ጋር ተመጣጣኝ የሆነ የቴክኖሎጂ ሽግግር አላደረገም ማለት ይቻላል፡፡ለዚህ አባባል የሚያጠናክርልን ደግሞ ከ130 ዓመታት በኋላም ደምበኞቹን በአግልግሎት ማርካት አለመቻሉ ነው፡፡የሚሰጣቸው አግልግሎቶች በጥራት፣በዘመናዊነትና በተደራሽነት ኋላቀር ናቸው፡፡

ድርጅቱ ከተመሰረ ጀምሮ እስካሁን ድረስ ግልፅ የሆነ ለውጥ ያመጣው በስም ብቻ ነው፡፡እንደ አውሮፓውያን አቆጣጠር፡-

 1. በ1894 ዓ.ም የቴሌፎን፣የቴሌግራፍና የፖስታ ቤት ሚኒስተር በሚል መጠራያ ተቋቋመ፡፡በ1941 ዓ.ም በፋሽስት ጣልያን ታላቅ ውድመት ደርሶበት ነበር፤ ከቴሌግራፍና ፖስታቤት ጋር፡፡

2. በ1952 ዓ.ም አፄ ሃይለስላሴ ከስደት እንደተመለሱ በአዋጅ ቁጥር 131/52 የንጉሱ ቴሌኮምኒኬሽን ቦርድ(Imperial Board of Telecommunications) ተብሎ እንዲጠራ ተደረገ፡፡

3. በ1975 ዓ.ም በደርግ መንግስት  የኢትዮጵያ ቴሌኮምኒኬሽን አገልግሎት(Ethiopian Telecommunications Service)ተብሎ ተጠራ፡፡

4. በ1981 ዓ.ም  ደግሞ የደርግ መንግስት እንደገና  የኢትዮጵያ ቴሌኮምኒኬሽን ባለስልጣን (Ethiopian Telecommunications Authority) ብሎ ሰየመው፡፡ የቴሌኮም ዘርፉ የማስፈፀምና የመቆጣጠር ስልጣንም ተሰጠው፡፡

5. 1996 ዓ.ም ኢህአዴግ መራሹ መንግስት በአዋጅ ቁጥር 49/1996 መሰረት የኢትዮጵያ ቴሌኮምኒኬሽን ተጠሪ (Ethiopian Telecommunication Agency) ተብሎ እንዲጠራ ወስኖ ነበር፡፡

6. ብዙ ሳይቆይ ግን በዚሁ ዓመተ ምህረት  በመመርያ ቁጥር 10/1996 መሰረት  እንደገና የኢትዮጵያ ቴሌኮምኒኬሽን ኮርፖሬሽን(Ethiopian Telecommunications Corporation) ተብሎ እንዲጠራ ሆነ፡፡

7. የስያሜ ለውጡ አሁንም ቀጠለና በ2010 ዓ.ም ኢትዮ ቴሌኮም ተባለ፡፡ይህ ስያሜ ግን በኢትዮጵያውያን የወጣለት አልነበረም፡፡ ለሁለት ዓመታት እንዲያሰተዳድሩትና መንግስት መሰረታዊ የሆነ ተቋማዊ ለውጥ ያመጣሉ  የሚል እምነት የጣለባቸው ፈረንሳውያን ናቸው ፤በ30 ሚልዮን ዩሮ !

እንግዲህ እኔ ባገኘሁት መረጃ መሰረት ቴሌ ሰባት ጊዜ የስያሜ ለውጥ እድረጓል፡፡የስም ለውጥ ግን የታሰበው የአስተዳደርና የቴክኖሎጂ እምርታ አላስገኘም፡፡ሌሎች መንግስታዊና መንግስታዊ ያልሆኑ ታላላቅ ድርጅቶች በግንባር ቀዳሚነት መምራት ሲገባው ዛሬም ድረስ የኋሊት እየተራመደ የእድገት ማነቆ ሆኖ ቀጥለዋል፡፡

በሰራተኛ አያያዝም እንዲሁ በጣም ደካማ ነው፡፡ድሮ ሰራተኞች የሚቀጠሩትና ጥቅማጥቅሞች የሚያገኙት በዝምድና እንደ ነበረ የነገራል፡፡ይህ አሰራር ግን አሁንም ቀጥሏል፡፡ቅጥር የሚፈፀመው በግልፅ ማስታወቂያ አወዳድሮ ቢሆንም ዕድገትና የስራ ዝውውር ግን ዛሬም በአውቀዋሎሁ ባዮች ጥቆማ መከናወኑን ኢፍትሐዊ እንዳደረገው ሰራተኞች ይናገራሉ፡፡በተለይ በ2003 ዓ.ም  በድርጅቱ የተከናወነው መሰራታዊ ለምጥ(ትራነስፎርሜሽን)ምክንያት ብዙ ሰራተኞች ያለአግባብ ተባሯል፤ብዙዎችም በማይፈልጉት የስራ ክፍል በግዳጅ ተመድቧል፡፡የአስተዳደሩ ድርሻ የተሰጣቸው ፈረነሳውያንና በጥቆማ ያሰባሰቧቸው የድርጅቱ ሰራተኞች በቅጥር አሳብበው ሴቶች እህቶቻችንን ሲደፍሩ እንደነበር ይነገራል፡፡ከእንደዚህ ዓይነት አስነዋሪ ተግባርና ስልጣን ያለአግባብ መጠቀም ጋር በተያያዘ ተጠርጥረው የተባረሩት ሰራተኞች ወደ ስራቸው መመለሳቸው ብዙዎች አሳዘኗል፡፡

ሰራተኞች እስከ መደብደብ የደረሱ ፈረንሳውያንም ነበሩ፡፡በተለይ ኢሪክ የሚባለው ጂኒ የያዘው ነበር የሚመስለው፡፡ቀስ ብሎ መናገር አይሆንለትም፤ሁሌም እንደ ጮሀ ነበር፡፡በቢሮው ውስጥ ሳይቀር ያጨስ ስለነበር ኮሪደሩ ሁሉ በየሲጋራ ጭስና መጥፎ ሽታ ይታወድ እንደነበረ ይታወሳል፡፡ብዙዎች ለ‹‹passive smoking››ተጋልጧል፡፡ሃገራችንም እንደ ሲጋራው አጭሷታል፡፡በጣም የሚያሳዝነው ግን ኢትዮጵያውያን በለፉት ከ30 ሚሊዮን ዩሮ በላይ ለኢምንት ለውጥ መዝረፋቸው ነው፡፡

የድርጅቱ ትራንስፎርሜሽን(መሰረታዊ የሆነ ተቋማዊ ለውጥ) የተጀመረው የሰራተኛ ማሕበሩን በማፈረካከስ ነበር፡፡አብዛኞቹ የማሕበሩ አመራሮች የኢህአዴግ አባላት የነበሩ ሲሆን የአቶ አዲሱ ቦሬ የስም ማጥፋት ዘመቻ የተጀመረው ቲፒኦና ኢንጂኢን(teransformation program office and next generation network)አንደ ተቋቋሙ ነበር፡፡አዲሱ ቦሬ የለውጥ ተቀናቃኝ፣የማሕበሩ ስልጣን ላለመልቀቅ መሳርያ እስከ መማዘዝ ድረሷል፣ያለ አግባብ በልፅጓል፣ድሮ የኢህአፓ አባል ነበር ወዘተ በማለት በትራንስፖርትና መገናኛና ሚኒስተር ተገምግሞ ግለ ሂሱን ባለመቀበሉ ከአባልነት እንዲገለል ተደርጓል፡፡ከዛም የሰራተኛ ማሕበሩ አመራር ለሁለት ተሰነጠቀ፡፡አዲሱና ደጋፊዎቹ በአንድ ብዱን የለውጥ ፀር ተብለው ተፈረጁ፤የነሱ ተቃራኒ የሆኑ ደግሞ ከለውጥ ጋር ተራማጅ በመምሰል ተደራጁ፡፡ኢትዮ ቴሌኮም ሲመሰረት ደግሞ አዲሱ ቦሬ ከስራ ከተባረሩት ሰራተኞች አንዱ ሆነ፡፡ነገር ግን እስካሁን ድረስ የሰራተኛ ማሕበሩ የቢሮ ቁልፍ በእጁ እንደሚገኝና በፍርድ ቤትም እየተከራከረ መሆኑን ነው የሚነገረው፡፡

የአዲሱ የማሕበር አመራሮች ምርጫ

ኢትዮ ቴሌኮም ከተመሰረተ ወዲህ የቀድሞው የሰራተኛ ማሕበር አመራር ህጋዊነት እንደሌለው የመንግስት ባለስልጣናት ተነገሩና በራሳቸው ምርጫ ሌላ የሰራተኛ ማሕበር አመራር አቋቋሙ፡፡ነገር ግን ከስም ያለፈ ፋይዳ አልነበረውም፡፡ሰራተኞች በለውጥ ማዕበል ሲጠራረጉ የት እንደ ነበረም የሚታወቅ ነገር የለም፡፡ምናልባት ግን በጥቆማው ድርሻ ሳይኖረው አይቀርም የሚል መላ ምት አለ፡፡በዚህ ምክንያት የሰራተኛው እምነት ማግኘት አልቻለም ነበርና የካቲት 29፣2005 ዓ.ም በመንገድ ትራስፖረት መገናኛ ሚኒስተር የመሰብሰብያ አደራሽ የምበኞች አገልግሎትና(customer service division) ኢንፎርሜሽን ሲስተም(information system division)  የስራ ክፍሎች የሚወክሉ አድስ የሰራተኛ ማሕበር አመራሮች ተመርጧል፡፡

ከምርጫው ስነ ስርዓት በፊት ግን ማን እንደ መረጣቸው የማይታወቅ አክስት የሰራተኛ ማሕበር አመራሮች ነን ባዮች በየተራ መግለጫዎች ሰጥተዋል፡፡እነሱ በሰጡ ማብራርያ መሰረት፡-

የሰራተኛ ማሕበሩ ከ9 ሚሊዮን ብር በላይ ትንቀሳቃሽና ሌላ ከ9 ሚሊዮን ብር በላይ ደግሞ ቋሚ ተቀማጭ ግንዘብ አለው፡፡ በአጠቃላይ ከ19 ሚሊዮን ብር በላይ ተቀማጭ ገንዘብ እንዳለው ተገልፀዋል፡፡

ሰራተኞች ቤት እንዲሰራላቸው በየወሩ ከደሞዛቸው እየተቆረጠ በባንክ የሚጠራቀመው ገንዘብም ከ21 ሚሊዮን ብር በላይ መድረሱንና በዝግ አካውንት መቀመጡን አብራርተዋል፡፡ስለሆነም ከድርጅቱ ጋር በመተባበር ለሰራተኞች ቤት ለማስገንባት በእንቅስቃሴ ላይ መሆናቸውን ጠቁመዋል፡፡

የኢትዮ ቴሌኮም የቆላ አበል አከፋፈል ወጥነት የለውም፡፡የቆላ አበል(hardship allowance)አንደኛ(በጣም ቆላማ)ሁለተኛ ደረጃና መጠነኛ ወይም ቀላል ተብሎ ይከፈላል፡፡ በዓፋር ክልል የሚገኘው ዳሎል በኢትዮጵያ ደረጃ ተወዳዳሪ የለለው ረባዳ በረሃና የማያንቀላፋ እሳተጎመራ የሚንተገተግበት ስፍራ ቢሆንም በቴሌኮምኒኬሽን የቆላ አበል ክፍያ ስርዓት መሰረት ግን በሁለተኛ ደረጃነት ተመዝግቦ እንደሚገኝ ተገልፀዋል::

የሰራተኞች ጥያቄዎችና እሮሮዎች

ማብራርያዎቻቸውን ከጨረሱ በኋላ የዕለቱ የመድርክ መሪዎች ቀጥታ ወደ ሰራተኞች ጥያቄና መልስ ነበር ያመሩት፡፡የኢትዮ ቴሌኮም የጥሪ ማእከል ሰራተኞች(Call center)መድርኩን የተቆጣጠሩት ሲሆን በስሜታዊነት ነበር የአስታየትና ጥያቄ በረዶ ሲያዘንቡት የዋሉት፤በተሳታፊዎች ሞቅ ያለ ጭብጨባ ታጅበው፡፡

ከተሳታፊዎች ከቀረቡት ጥያቄዎች በጥቂቱ የሚከተሉት ይገኙበታል፡፡

1. ይህ የማሕበር አመራር ከየት መጣ?ቢሮው አይገኝም፤እስካሁን ድረስ አራት ጊዜ ቢሮ ቀይሯል፤ የድሮው የሰራተኛ ማሕበር ቢሮ በነ አዲሱ ቦሬ(የድሮው የሰራተኛ ማሕበር ሐላፊ) እንደ ተያዘ ነው፡፡ የፍርድ ቤት ክርክሩ ምን ላይ ደረሰ?

2. እንሹራንስ ለኛ ምን ይጠቅማል?የመኖርና አለመኖራችን ጉዳይ የፈጣሪ ውሳኔ ነው እኛ ከናንተ የምንፈልገው በህይወት እያለን ከቤት ክራይ ችግር እንድትገላግሉን እንጂ ስንሞት እንድትቀብሩን አይደለም፡፡

3. ከሕገ መንግስቱን የሚቃረኑ የሕብረት ስራ ስምምነቶች አሉ፡፡እኛ የጥሪ ማእከል ሰራተኞች ታመን ስንማቅቅና ለመሞት ስናጣጥር የትነበራችሁና ነው አሁን ከሞትን በኋላ እንደ ጥንብ አንሳ አሞራ የመትንጋጉት፡፡ለመቅበር ነው ወይስ ሬሳችን ለመቀራመት?

 4. ሴቶች ከሌሊቱ አምስት ሰዓት ላይ በጎደና ላይ ሲጣሉ የት ነበራችሁ?

5. የኖክ ዲቪዥን ሰራተኞች በሽፍት ሲሰሩ አበል ይከፈላቸው ነበር የጥሪ ማእከል ሰራተኞች የይገባኛል ጥያቄ ካቀረብን በኋላ ቆመ ለምን?የጥሪ መእከል(call center) ሰራተኞች ታመው የዕረፍት ቀን ቢጠይቁ አይፈቀድላቸውም ለምን

በአይኤስ ዲቪዥን(IS Division)  መመደብ በኤንጂኦ(NGO) እንደ መቀጠር ይቆጠራል በማለት ተሳታዎችን ሳቅ በሳቅ የደረጉ አስታየት ሰጪዎች ነበሩ፡፡የጥሪ ማእከል ስራ የትንፋሽ ስራ ነው፡፡ነፍሰ ፁሮች ደምበኛ በማስተናገድ ላይ እያሉ ተዘርረው ይወድቃሉ(ፌንት ያደርጋሉ)፡፡የሚያጠቡ እናቶች በአንድ ሰዓት ውስጥ ብቻ ልጅ አጥብተው እንዲመለሱ ይፈቀድላቸዋል እንዴት ነው በአንድ ሰዓት ውስጥ አያትና ጀሞ ደርሰው መምጣት የሚችሉት?የሚሉ ጠያቂዎቸም ነበሩ፡፡ለአምስት ተከታታይ ቀናት በሌሊት ሽፍት የሚሰሩ ሴቶች ቀን እንዳይተኙ የቤተሰብ ሐላፊነት ያስገድዳቸዋል፡፡ስለሆነም ከእንቅልፍ ማጣት የተነሳ በስራ ላይ እያሉ የሚቃዡ መኖራቸውን ተጠቁመዋል፡፡

6. ማንኛውም ሰራተኛ ዓርብ ዓርብ አምስት ተኩል ከስራ ይወጣል፡፡ የጥሪ ማእከል ሰራተኞች ግን ይህ እድል አይሰጣቸውም ለምን?

7. ለአምስት ዓመታት በድግሪ የትምህርት ደረጃ ሰርተን ለተቆጣጣሪነት ስልጣን ተወዳደረን በትምህርት ደረጃው ዲፕሎማ ሁኖ ለሰምንት ወር ብቻ የሰራ ሰራተኛ ፉክክሩን አሽንፎ ተመርጠዋል/ተሸመዋል ለምን?

የሴቶች እድገት በስራ ላይ ከሚያሳዩት ተሳትፎ በተጨማሪ አምስት በመቶ የማካከሻ ድጋፍ(affirmative action) ውጤት ይጨመርላቸዋል መባሉም በመጠኑም ቢሆን ትችት ቀርቦበታል፡፡ከ10ኛ ወደ መሰናዶ(preparatory)ለማለፍ የማካከሻ ደጋፍ፣ዩኒቨርሲቲ እንዲገቡ እንዲሁ በድጋፍ፣ ከዩኒቨርሲቲ በጥሩ ነጥብ እንዲ መረቁና የተሻለ ስራ እንዲያገኙም ቅድምያ ይሰጣቸዋል፡፡በማለት ቀሬታቸውን የገለፁ ነበሩ፡፡ነገር ግን የተሳታፊዎች ተቀባይነት ያገኘ አይመስለኝም፤ከራሴ ጀምሮ፡፡ምክንያቱም አብዛኞቹ ሴቶች ጊዜቸውን ቤተሰብ በመስተዳደር ሰለሚያሳልፉ በትምህርትና በንባብ ራሳቸውን ለማሳደግ መቸገራቸው ግልፅ ነው፡፡ከእርግዝና እስከውልዶ ማሳደግ በአብዛኛው በሴቶች ጫንቃ የተጣለ ማሕበራዊና ስነ ህይወታዊ ግዴታ መሆኑን አይካድም፡፡

ሌላው ጥያቄ ሰራተኞች በከተማውስጥ የሚኖሩበት አከባቢ ለቀው የቤት ክራይ ፍለጋ ሲንቀሳቀሱ ለመጓጓዣ ገንዘብ ለምን እንደማይከፈላቸው ነበር፡፡ ከክፍለ ሃገር ወደ ከተሞች (አዲስ አበባና ሌሎችም) እንዲሁም ከከተሞች ወደ አዲስ አበባ ሲንቀሳቀሱ ራሳቸውና ቤተሰባቸውን ጨምሮ እስከ 50 ኩንታል ድረስ የመጓጓዣ ወጪ ይሸፈንላቸዋል፡፡

የሰራተኞች እድገትና የስራ ዝውውር በጥቆማና በተጠባባቂነት ለስድስት ወር በመስራት መከናወኑ በመኮነን አስታየታቸውን የሰጡም ነበሩ፡፡አንድ የክፍል አለቃ ስራ ሲለቅ ወይም ወደ ላይ ሲያድግ የበታቹ ከሆኑት አንዱን በመምረጥ በውክልና ይስቀምጠውና ውክልናው ከስድስት ወር በኋላ ስልጣኑ ይፀድቅለታል፡፡በዚህ አማካኝነት ያለውድድር ከተራ ሰራተኝነት ወደ ስፖርቫይዘርነት ወይም ማናጀርነት፤ከማናጀርነትም(N-3)ወደ ኦፊሰርነት(N-2)ያደጉ የተመንደጉ ሰራተኞች ብዙ ናቸው፡፡

ነገር ግን ይህ ዕድል የሚያገኙት በአለቃቸው ተወዳጅ የሆኑ ሰራተኞች ብቻ ናቸው፡፡አንድ ሰይድ የሚባል ሰራተኛ ብዙ ጊዜ ለኤን4 ደረጃ (supervisor) ለመወዳደር አመልክቶ ስሙ ባለመጠራቱ ምሬቱን የገለፀው ‹‹እኔ ሰይድ አባላለሁ፡፡ ከአሁን በኋላ ግን ስሜን እቀይራሎሁ››ብሎ በመተረብ ታሳታፊውን በማሳቅ ነበር፡፡

በመጨረሻ አንድ በእድሜ ጠና ያሉ ሴትዮ የሰጡት ገምቢ ምክርና አስታየት ስሜት የሚነካ ነበር፡፡

‹‹ታሪክ ሰርተን እንለፍ›› ሲሉ ነበር ምክራቸውን የጀመሩት፡፡

‹‹የሰራተኛ አቤትታ አዳምጦ ለችግሮቹ መፍትሔ ማምጣት ታሪክ መስራት ነው፡፡

የሰራተኞች ህይወት መለወጥ ታሪክ መስራት ነው፡፡ደምበኞችን በጥራት ማገልገል ታሪክ መስራት ነው፡፡የአገልግሎት የጥሪ ማእከል ቆላ እንደ ሚገኝ እጅግ ወበቃማ በረሐ ነው፡፡ ድምፅ ቀነስሽ፣ጨመርሽ፣ተቆጣሽ እያሉ ሰራተኛን መገምገምና እድገት መከልከል ተገቢ አይደለም፡፡›› ብለዋል፡፡

ከጥያቄና መልስ በኋላ ቀጥታ ወደ ምርጫው ስነ ስርዓት በማምራት የማሕበሩ አመራር ተወካዮች በስም በመጠቆምና እጅ በማውጣት በተከናወነ የድምፅ አሰጣጥ ተመርጠዋል፡፡

ከተላላኪነት ተላቀው የማነጅመንቱን ስግብግብነት ሕጋዊ በሆነ መልኩ በመገዳደር የሰራተኛው መሰረታዊ ጥቅማጥቅሞች ያስጠብቁ ይሆን?እንደ የኢትዮጵያ አየር መንገድ የሰራተኛ ማሕበር አመራር ሰራተኛውን በገንዘቡም ቢሆን የቤት ባለቤት እንዲሆን ይረዱታል ወይስ እነደ ድሮዎቹ በተስፋ እየደለሉ ገንዘቡን እየመዘበሩ ይቀጥላሉ?እስኪ የነገ ሰው ይበለንና አብረን እናያለን፡፡

‹‹ተሌኮሙኒኬሽን ለመግባት ሰባት አብያተ ከርስትያናት መሳለም ይጠበቅብሃል፡፡››

ትዝ ይለኛል፣ጥር ወር 1998 ዓ.ም በመቐለ ዩኒቨርሲቲ የሁለተኛ ዓመት ተማሪ እያለሁ ነበር፡፡ያኔ እንደ አሁኑ የሞባይል መስመር እንደልብ ስለማይገኝ በሩቅ የሚገኙ ቤተሰቦችን በስልክ ለማግኘት ማዞርያ ወዳለበት የቴሌኮምኒኬሽን ቢሮ መሄድ ግድ ይላል፡፡እናም የመጀመርያው ግማሽ ዓመት የማጠቃለያ ፍተና እንዳለቀ ወደ ቤተስብ ስልክ ለመደወል በመቐለ ከተማ ወደነበረው ብቸኛ የቴሌኮምኒኬሽን የደምበኞች አግልግሎት ማዕከል አመራሁ፡፡

ሰልፉ አይጣል ነው፤በጣም ረጅምና አሰልቺ ነበር፡፡ቢሮው ውስጥ ያሉ ወንበሮች ተጠጋግተው በተቀመጡ ደምበኞች ተጨናንቋል፡፡ሰልፉ ከቢሮ ውጭም ቀጥሏል፡፡ወደ ውጭ ሃገርና ወደ ተለያዩ የሃገራችን አከባቢዎች መደወል የሚቻለው የደዋይ ስም፣የሚደውሉለት ሰው ስምና አድራሻ በማስመዝገብ ነበር፡፡እኔም እንዲሁ አደረኩና ተራየ እስኪደርስ ተሰልፌ መጠቅ ጀመርኩ፡፡አብዛኞቹ አስተናጋጆች ትላልቅ በለማሰርያ መነፅሮች ያደረጉ የዕደሜ ባለፀጋ እናቶች ነበሩ፡፡ጊዜው ይነጉዳል፤የተስተናጋጆቹ ስልፍ ግን ፈቀቅ አይልም፡፡ለሰዓታት ተሰልፈን ከጠበቅን በኋላ አንድ የቴሌ ጥበቃ መጥተው በያዙት በትር ወደ አንዱ ተሰላፊ እየጠቆሙ‹‹ሰዓት ስለደረሰ ከዚህ በኋላ ያላችሁ ደምበኞች ከሰዓት ኑ››በለው አስናበቱን፡፡

ከሰዓት በኋላ ቀደም ብየ ነበር በቦታው የደረስኩት፡፡ነገር ግን ያኔም ከሃያ በላይ የሚሆኑ ስልፈኞች ቀድመውኛል፡፡ከነሱ ቀጥየ ተሰለፈኩ፡፡ከፊት ለፊቴ የነበሩ ሰልፈኞች ተስተናግደው  ወደየመጡበት ተመልሷል፡፡የኔ ስም ባይጠራም ባትዕግስት መጠበቁን ቀጠልኩበት፡፡ምናልባት ላገኘው የፈለጉት ሰው አልቀረበም ይሆናል በማለት፡፡ሌላ ተጨማሪ ግማሽ ሰዓት ጠበኩኝ፤ምንም ለውጥ አላገኘሁም፡፡በመጨረሻም ትዕግስቴ ተሟጦ አለቀና ስሜን የመዘገቡት ሴትዮ ወዳሉበት በመስታወት የተጋረደ መስኮት ጠጋ ብየ የኔ ስም ለምን እንደማይጠራ በቁጣ ጠየኳቸው፡፡አስተናገጇ ሴትዮ መነፅራቸውን ወደ ላይ ከፍ እያረጉ ዓኖቻቸውን ጠበብ አርገው ተመለከቱኝና ‹‹ስምህ ማን ነበር?›› ብለው ጠየቁኝ፡፡ነገርኳቸው፡፡ጧት ያስመዘገኩት ወረቀት ላይ ገልበጥ ገልበጥ እያደረጉ ከፈለጉ በኋላ ‹‹ትንሽ ጠብቅ፤ እጠራሃለሁ›› አሉኝ፡፡ምንም አማራጭ ስላልነበረኝ አሁንም መጠበቁን ቀጠልኩበት፡፡

ከአስራ ምናምን ደቂቃ በኋላ ጠሩኝና የፈለኩት ቤተስብ ሊገኝ ስላልቻል ሌላ ቀን እንድ መጣ ነገሩኝ፡፡‹‹ኤጭ! ምን ዓይነት መስራቤት ነው በግዚሔር?አይጠፋ አይለማ፤ሰራተኞቹ ቀርፋፋ ድርጅቱ ቀርፋፋ… ››እያልኩ ሳጉመርም የሰሙኝ አስተናጋጇም ቀበል አድረገው‹‹አረባክህ በቴሌ ነው እንዲህ የምታሽሟጥጠው?ባይ ገርምህ የቴሌ ሰራተኛ ለመሆን ሰባት አብያተ ክርስትያናት ተሳልመህም አታገኘውም›› አሉኝ፡፡ለጊዜው ምን ለማለት እንደ ፈለጉ አልገባኝም ነበር፡፡ኋላ ላይ ነገርየው ሳሰላስለው ቴሌ በቀላሉ ሊወጣ የማይችል ተራራ መስሎ ታየኝ፡፡የሰትዮዋ አባባል እልህ ውስጥ ከተተኝና በቴሌ ተቀጥሮ የመስራት ፍላጎቴን ሰማይ ሰቀለው፡፡

ሰኔ 1999 ዓ.ም የዓመቱ መጠቃለያ ፈተናና የመመረቂያ ፕሮጃክታችንን ሰርተን ጨርሰናል፡፡ የቀረን ነገር ቢኖር ሐምሌ 8 የሚደረገው የምረቃ ቀን ነበር፡፡በማሃሉ የኢትዮጵያ ቴሌኮምኒኬሽን ኮርፖሬሽን ከ 2.75 በላይ ጂ.ፒ.ኤ ያላቸው አዲስ ተመራቂዎች አወዳድሮ መቅጠር እንደሚፈልግ የሚገልፅ መስታወቂያ በግቢያችን ውስጥ ለጠፈ፡፡ሳላቅማማ ለምዝገባው አስፈላጊ ነው የተባለው መረጃ ይዤ መቐለ ወደ ሚገኘው የመስራቤቱ ፅሐፈት ቤት ሂጄ ተመዘገብኩኝ፡፡ከዛም ነሐሴ ወር ላይ አብሮውኝ ከተማሩት ጓደኞቼ ጋር ለቃለ መጠይቅ ተጠራንና ቃለመጠይቁን አደረግን፡፡

ከተወሰኑ ሳምንታት በኋላ ቃለ መጠይቁን ማለፋችንን የሚያሳይ ውጤታችንና መስከረም 6 አዲስ አበባ መገኘት እንዳለብን የሚገልፅ ማስታወቂያ በሰሌዳ ላይ መለጠፉን ጓደኛየ በስልክ ደውሎ ነገረኝ፡፡(ፀጋይ ትኩእ፣ የድሮ ጃቫ የዛሬው ውኪሊክስ ከምስጋና በቀር ውለታህን ከፍዬ አልጨርሰውምና ፈጣሪ አብዝቶ ይክፈልልኝ፡፡)መጀመርያ አላመንኩትም ነበር ኋላ እውነቱን ሳረጋግጥ ግን በደስታ ብዛት የምሆነውን አጣሁ፡፡ቤተሰቦቼ በውሉ ሳልሰናበት እየበረርኩ መቐለ ገባሁ፤ከመቐለም በአውቶብስ ወደ አዲስ አበባ፡፡የኢህዴግ ታጋዮች አዲስ አበባን ሲቆጣጠሩ የወጣው የህወሐት ዘፈን እየዘፈንኩ፡፡

ተጋዳላይ/አስፋው መዓር አፉ

አዲስ አባባ ሓሊፉ

ዬ!  

መስከረም አንድ 2000 ዓ.ም የኢትዮጵያ ሚሊንየም በመላ ሃገሪቱ በድምቀት በመከበር ላይ ነበር፡፡ለኔ ግን ‹‹ተሌኮሙኒኬሽን ለመግባት ሰባት አብያተ ከርስትያናት መሳለም ይጠበቅብሃል፡፡›› የተባልኩት መስራቤት እንዲህ በቀላሉ መቀጠር በመቻሌ የሚሊንየሙ ድምቀት እጥፍ ድርብ አድርጎታል፡፡መስከረም 6 በሚሊንየም ተወዳጅ ዘፈኖች ታጅበን በአውቶብስ ተሳፍረን የኢትዮጵያ ዋና ከተማና የአፍሪካ ህብረት መቀመጫ ወደ ሆነችው አዲሰ አበባ ገባን፡፡የአዲስ አበባ ንሮ በዘመድ ቤት ጥገኝነት ተጀመረ … የገጠርና የከተማ የንሮ ልዩነት… የህይወት ምስቅልቅል … አራምባና ቆቦ፡፡

ወይ ጊዜ ጊዜ መስታወት

ስንት አየንበት

አለች ዘፋኝዋ!

የአዲስ አበባ ንሮ እያስለመለመ ቀጠሏል፡፡መብራት ሃይል ይዚች ከተማ አይጠፋ አይለማ ህይወት ተምሳሌት ሳይሆን አይቀርም… የንሮ ብልጭ ድርግም፡፡ቴሌ ለደምበኞቹ ብቻ አይደለም‹‹መስመሩ ለጊዜው ተይዟል…›› ያለው ለኛ ለሰራተኞቹም የንሮው መስመር ላልተወሰነ ጊዜ መያዙን በእጅ አዙር ነግሮናል፡፡የቴሌ ቅጥረኝነትና የአዲስ አበባ ህይወት ገና አላለቀም…መቸ ተነካና፡፡ ይህ ፅሑፍም ይቀጥላል…እሱ እስከ ፈቀደ ድረስ፡፡

የፌስቡክ አርበኛ!(ልቤ ወለደው እኔ አሳደኩት)

ጥሎበት አምሽቶ ቤት መግባት አይወድም፤ከአቅሙ በላይ የሆነ አስገዳጅ ነገር ካልገጠመው በስተቀር፡፡ድሮ የአንደኛ ደረጃ ተማሪ እያለ በትምህርትቤታቸው መግቢያ በር ላይ ተሰቅሎ የነበረው ‹‹ማርፈድ የስንፍና ምልክት ነው!››የሚል ማስታወቂያ ዛሬም አይረሳውም፡፡ሁልጊዜ ያነበው ነበር፤ነገር ግን አንዴ እንኳን አርፍዶ ያልተቀጣበት ቀን ትዝ አይለውም፡፡ስለሆነም የመጀመርያ ክፍለ ጊዜ ተከታትሎ አያውቅም፡፡

ነገር ግን በስንፍናው አልነበረም፤ በርቀት ምክንያት እንጂ፡፡ተከራይቶ እንዳይኖር ለቤት ክራይና ለምግብ የሚከፍልለት ወገን ዘመድ አልነበረውም፡፡ስለሆነም ሁል ጊዜ ጧት ጧት 20 ኪሎ ሚትሮች ርቀት አቋርጦ በመጓዝ ነበር የሚማረው፤እንደ አበበ ቢቄላ በባዶ እግሩ፡፡ከለሊቱ አስራ እንድ ሰዓት ተነስቶ በዚያ ጥርሶቹን ያገጠጠ ድንጋያማ መንገድ ወደ ትምህርት ቤት ሲጣደፍ የእግሮቹ ጥፍሮች እንዳለ በእንቅፋት ተነቃቅሏል፡፡

ላቀው፣በጣም ረዠምና ቀጭን ስለነበረ የክፍል ጓደኞቹ ‹ቀጭኔ› እያሉ ነበር የሚጠሩት፡፡ነገር ግን በትምህርቱ ጎበዝ ነበር፤ የክፍሉ አንድ ተማሪ ብቻ ነበር የሚበልጠው፡፡‹‹ማርፈድ የስንፍና ምልክት ነው!››የሚሉት ፈሊጥ ውድቅ መሆኑን የተረጋገጠው በላቀው ነበር፡፡ዛሬ ያች ማስታወቂያ አብራው አድጋ አዲሰ አበባ ድረስ ተከተለችውና ንሮውን ‹‹ማምሸት የስንፍና ምልክት ነው››በሚል አባባል ንዲመራ አድርጋዋለች፡፡

አዲስ አበባ የከተመው በስራ ምክንያት ነው፤ በአንድ ትልቅ የሚባል የመንግሰት መስራቤት የተቀጠረው ልክ ከዩኒቨርሲቲ ተመርቆ እንደወጣ ነበር፡፡በዚሁ መስራቤት ለአስር ዓመታት በቅንነት አግልግሏል፤‹‹አገሬ ምን አደረገችልን ሳይሆን ለሃገሬ ምን ሰራሁ? ማለት አለብን››የሚለው አባባል ከአፉ አይለይም…ክክፍል ባለደረቦቹ ጋር ሲወያይና በትላልቅ ስብሰባዎች የመገኘት ዕድል ሲያጋጥመው፡፡ነገር ግን አድማጭ አላገኘም፡፡ይባስ ብሎ እሱ መናገር ሲጀምር አለቆቹና አንድ አንድ በለደረቦቹ የሚናገረውን ፈሬ ሐሳብ ሳያዳምጡና ሳይረዱ ይስቃሉ፡፡‹‹ላቀው እኮ ወንፊት ነው፤የሚያውቀውና የተሰማውን ወደኋላ ሳይል እነደ ሰካራም ይዘረግፋል፡፡ልክ እንደ ሕፃን ልጅ ያየውንና የሰማውን ይናገራል፤ምንም ሳይጨምርና ሳይቀንስ…‹እንደ ወረደ!›፡፡ምስጢርና ምስጢረኞችን አጥብቆ ይፀየፋል፡፡››እያሉ የሚያሙት ብዙ ናቸው፡፡

እሱም ቢሆን ይህን አቋሙን አይክድም፡፡አንድ ቀን ስለ ምስጢርና ምስጢረኞች የነገር መቼም አልረሳውም፡፡ ‹‹ምስጢር››አለ ላቀው ዓይኖቹን ወደ ሩቅ ልኮ ፂሙን እያፍተለተለ‹‹ የእውነትና ግልፅነት ምቀኛ ናት፤ፀረ ፍቅርና ሰላም፣ የተንኮል፣የብልጣ ብልጥነት፣የግለኝነት፣የክፋትና የሴራ ምሽግ ነች፡፡ምስጢር የገሃነም ተምሳሌት ናት፤ እውነት በእግረ ሙቅ ታስራ በማይቅህም እሳት እየተቀቀለች እንድትኖር የተፈረደባት እስርቤት፡፡ዳኞቹ ምስጢረኞች ናቸው፤ ለጉቦ የሚፈርዱ ፍርደ ገምድሎች፡፡ህሊናቸው የታወረ፣ስጋቸው እንዳሻት የምታሽክራቸው ተንቀሳቃሽ በድኖች፡፡››ትኩር ብሎ ሲመለከተኝ ዓይኖቼ ተርገበገቡ፤የዓየኖቹ ጨረሮች እንደ ኤክስ ሬይ መላአካላቴን ገልበው ውስጠ ምስጢሬን የሚያብጠረጥሩ ይመስላሉ፡፡

ዓይኖቼን ከእይታው እያሸሸሁ ‹‹ምስጢር የታማኝነት መግለጫ ሊሆን አይችልም እያልከኝ ነው?››ስል ጠየቅኩት፡፡ ‹‹በጭራሽ!››አለኝ ፈርጠም ብሎ ራሱን ግራና ቀኝ እያወዛወዘ‹‹ሰዎች ምስጢር የሚጠብቁት ስለሚፈሩ ብቻ ነው፡፡እንድም የቆሸሸ ማንነታቸውን ለመደበቅ አልያም የምስጢረኞች ጥብቅ ማስጠንቀቅያ ሽባ ስላደረጋቸው፡፡የፖለቲካ መሪዎች፣ሃይማኖታዊ ድርጅቶችና ምስጢራዊ ማህበረሰቦች ንሯቸው በተንኮልና በምስጢሮች የተሸበበ ነው፡፡ቀጣይነታቸውን የሚፈታተን ምስጢር የሚያውቅ መንኛውም ሰው…ምስጢር ያደርጉታል፡፡ምስጢር ለመጠበቅ የእውነት ትንሳኤ አልባ ሞት የግድ ነው፡፡እውነት እንደ እየሱስ ክርስቶስ መቃብሯን ፈንቅላ ብድግ ያለች ጊዜ ምስጢር እንደ ጉም ትበንና ምስጢረኞች እንደ አዳምና ሄዋን ራቆታቸውን ጫካ ለጫካ ይሽሎከሎካሉ፡፡ከምድረ ገነት ወደ ምድረ ፍዳ ይባረራሉ፤ዳግም ለይመለሱ!››እንዲህ ብሎ ለመሄድ እየተነሳ ‹‹በአጠቃላይ›› አለና ‹‹ምስጢር ብርጋሃን ትሸሻለች ፣ጨለማን ትሻለች፤እውነት ግን እንደ ዓብዪ ፆም ፀሐይ ጥርት ባለ ሰማይ ሞቃና ደምቃ ለመታየት ትኳትናለች፡፡›› ብሎ ቻው ሳይለኝ እብስ፡፡

የቅርብ ጓደኞቹ ‹‹ላቀው፣ የምትለው ሁሉ እውነት ነው፤ነገር ግን ይህ ድርጅት በፖለቲከኞች የሚመራ በመሆኑ ሰሚ አታገኝም፡፡እንደውም ጥርስ ውስጥ እንድትገባ እያደረገህ መሆኑን አውቀህ እንደ ወገኖችህ ለመሆን ሞክር፤ ‹በሮም ውስጥ ስትኖር ሮማውያንን ምሰል›የሚባለው አባባል ብታምንም ባታምንም ለመኖር ስትል ብቻ ተግባራዊ ማድረግ ይጠበቅብሃል፡፡ከማንኛውም የስልጠና ዕድሎች እነደ እንክርዳድ እየለዩ የሚያስቀሩህ ለምን ይመስልሃል? ካንተ እኩል የተቀጠሩት ባለደረቦችህ አሁን የት ናቸው?ብያንስ በንዱ የስራ ክፍል ስራስኪያጆች ሁነው ተሽሟል፤የኦፊሰርነት መዓርግ የተሰጣቸውም ብዙ ናቸው፡፡›› እያሉ ሊመክሩት ቢሞክሩም አይቀበላቸውም፤‹‹እውነቱን ተናግሮ በመሸብኝ ባደር ይሻለኛል፡፡ንፁህ ህሊና ምቹ ትራስ መሆኗን አታውቁም?››በማለት ይሞግታቿል፡፡

‹‹እኔ ማዝነው ከስልጠናዎች መቅረቴና ስልጣን ባለማግኘቴ አይደለም፡፡የስራ ባለደረቦቼ እኔን ቀድመው የስልጠና ዕድል በማግኘታቸው ደስተኛ ነኝ፤ድርጅታችን እንዲያድግ በእውቀታቸው ይረዳሉና፡፡በለስልጣኖች መሆናቸውም አያስከፋኝም፤ስልጣናቸው ድርጅታችን ለመለወጥ የሚያውሉት እስከሆነ ድረስ፡፡እንደ መሰላል ለወገኖቼ መወጣጫ መሆኔን ኩራትና ብርታት ይሰማኛል፤ካለኔና መሰሎቼ እርዳታ በስተቀር አሁን የደረሱበት ደረጃ አይደርሱም ነበርና፡፡ሳይማር ላስተማረን ወገችን ብድር መክፈል አለብን፡፡እኛ በሰላም ወጥተን የምንገባው እኮ በመቶ ሺዎች የሚቆጠሩ ወገኖች ደማቸው እንደ ጅረት ፈሷል፣አጥንታቸው ተከስክሷል፣መተክያ የለላት ህይወታቸውን ከፍሏል፡፡ታድያ እኔ የወገኖቼ የመወጣጫ መሰላል፣የመሸጋገርያ ድሊ ሁኜ ባገለግል ምኑን ይደንቃል?››እያለ ሊያስረዳቸው ሲሞክር አንድ ባንድ ውልቅ ይላሉ፡፡

ላቀው የመፅሐፍ ቅድሱ እዮብ አይደለም፤ትዕግስቱ ተሟጦ አልቋል፡፡ተስፋ መቁረጥ የጀመረው ያ ስመ ገናናና አንጋፋ ድርጅት ጭንቅላታቸው እንደ ራስ ቅላቸው መላጣ በሆኑ ፖለቲከኞች እየታመሰ ‹‹አድሮ ቃርያ›› ሁኖ በመቅረቱ ነበር፡፡እነዚያ ብቻዋ እንደ በቀለች ሸምበቆ ላይ ደርሰው አንገታቸውን በማጠፍ ራሳቸው መሬት ሊነካ ትንሽ የቀረው የድሮ ባለደረቦቹ ከወንምበር ማሞቅና ማጨብጨብ በስተቀር ለድርጅቱ ምንም አልፈየዱም፡፡ብዙ በለውለታ ሰራተኞች በገፍ ተባሯል፡፡የገቢው ብቸኛ ምንጭ የሆኑ ደመበኞቹ በአገልግሎት ማርካት ከተሳነው ዓመታት ተቆጥሯል፡፡የሚያውቁት ሁሉ ከድርጅቱ ጋር የተያያዙ ችግሮችን ለማማከር ወደ ርሱ በመሄድ ሮሮ ያሰማሉ፤አንዳንዶቹም የችግሮቹ እናንተ ናችሁ በማለት ጣታቸውን የቀስሩበታል፡፡እነዚህ ነገሮች ናቸው በቁጭት እርር ድብን እንዲል የሚያደርጉት፡፡

ሳይታወቀው ለሰዎች ያነበረው ርህራሄና ቅን አሳቢነቱ በጭፍን ጥላቻና በቀል እየተበረዘ መጣ፡፡የስራ ሰዓት አያከብርም፤አራት ሰዓት ቢሮ ይገባል፣ አስር ሰዓት ይወጣል፡፡አንዳንዴም ጭራሽ በስራው አይገኝም፡፡በፌስቡክና ሌሎች ማህበራዊ ድረገፆች ብሶቱን መተንፈስ ጀምሯል፤ ብያንስ በቀን ሶስት ጊዜ ዘረኝነትና ፅንፈኛ የሆኑ የፖለቲካ ፅሑፍ ያሰራጫል፡፡እንዲያ ሲያደርግ ደስ ይለዋል፤ይነፍስለታል፡፡‹‹በቅንነት መናገር እንደሞኝነት ከተወሰደ የልብን በልበ ወለድ ፅሑፎችን መተንፈስ ሌላው መፍትሔ ነው›› በሚል አዲስ አባባል ራሱን እየመራ ይገኛል፡፡

 

ገና ከምሽቱ ሁለት ሰዓት ነበር፤ሁሌም ወደ ቤቱ የሚገባበት ጊዜ ነው፡፡በሰፈራቸው መብራት ስላልነበረ ግን የአላፊ አግዳሚው ቁጥር በጣም ስለቀነሰ ከለሊቱ ስድሰት ሰዓት አስመሰሎታል፡፡መብራት ሲጠፋና አከባቢው ጭር ሲል ስሜቱ ይረበሻል፤በሬድዮ ጣብያዎች፣በጋዜጦችና መፂሔቶች የሚሰራጩ የማጅራት መቺዎች አሰቃቂ ድብደባዎችና ግድያዎች ርብትብት ድርገውታል፡፡ራሱን በተኩላዎች እንደ ተከበበች በግ ይቆጥራል፡፡ አሁንም አሁንም አንገቱን ወደ ኋላ እያዞረ ይመለከታል፤ የተንሸዋረሩ ዓይኖቹን ገራና ቀኝ እየገላመጠ የእርምጃ ፍጥነቱን በመጨመር  ወደ ቤቱ ይንደፋደፋል፡፡ፍርሃት አመሉ ከሆነ ብዙ ጊዜው ቢሆንም እንደ ዛሬ ግን ተጫጭኖት አያውቅም፡፡መላ አካሉ ፈርሐት ይወረዋል፤ቀዝቃዛ ላብ በጀርባው ይንቆረቆራል፡፡ትርታ ልቡ ድው ድው ሲል የባሰውን ይቅበጠበጣል፤ትንፋሹ ይቆራረጣል፡፡አካሄዱ ሰርቆ ለማምለጥ የሚሞክር ሌባ ያስመስልበታል፡፡

ድንገት ‹ቁም!›የሚል ጎርነን ያለድምፅ  ሰማና  በድን ሆነ፡፡መላ አካላቱ ይበልጥ ተንዘፈዘፈ፡፡ሽንቱን መቆጣጠር ተስኖታል፤ያ ሲያንቆረቁረው ያመሸው ድራፍት በሁለት እግሮቹ ቦይ ሰርቶ እንደ ጎርፍ ይወርዳል፡፡ያ በፌስ ቡክ ሰለፃፈቻው ዘረኛ የስድብ ቃላት የተሰጠው የማስፈራርያ መልእክት ትዝ አለው፡፡‹‹ማንነትክን ደረሼበታለሁ ማታ እንገናኝ!›› ነበር የሚለው መልዕክቱ፡፡ከአሁን በፊትም ብዙ የፅሑፍ ማስፈራርያዎች ደርሰውት ያውቃሉ፡፡‹‹ቀይ መስመር እየዘለልክ ነው፤ብትተው ይሻልሃል፡፡ከልሆነ ግን ከማሕበራዊ ድረ ገፆች ሳይሆን ከምደረ ገፅም ጭምር እሰውርሃለሁ… ፡፡››ሚሉና ሌሎች ዛቻዎች፡፡ነገር ግን ይጠነቀቃል እንጂ እንደ ዛሬው ፍርሃት ተሰምቶት አያውቀም፡፡

በፌስቡክና በሌሎች ማህበራዊ ደረ ገፆች የሚፅፋቸው ነገሮች አንዱን ብሔር ጥላሸት ይቀባሉ፤የገሃንም ተምሳሌት በማድረግ ያትታሉ፡፡በዛች ብሔር የሚኖሩ ወገኖች በሙሉ ካሐዲዎች፣የባንዳ ዝርያዎች፣ተምረው የማይገባቸው፣በተንኮልና ሰይጣናዊ ስሶች የተለከፉ፣መልከ ጥፉ ምግባረ ክፉ፣ውሸታሞች፣ለማኞች፣እከካሞች፣ስደተኞች፣ሙሰኞች፣ባዕዳዊ ገዢዎች መሆናቸውን ይፅፋል፡፡በአከባቢያቸው ከድንጋይ በቀር ሌላ ነገር እንደማይገኝ በማስረገጥ ያትታል፡፡ስለሆነም በሌሎች ኢትዮጵያውን ትክሻ ተንጠልጥለው የሚኖሩ ጥገኞች ናቸው እያለ ይለፍፋል፡፡የገዠው ፓርቲ አገዛዝ ከናዚዝምና አፓረታይድ ጋር የከፋ አምባገነን ነው እያለ ይደሰኩራል፡፡

እሱ በተወለደበት ብሔር ግን እንከን አይገኝም፡፡አከባቢው ማርና ወተት የፈስበታል፡፡ሁሌም ጥጋብ ነው፤ከረምትና በጋ ሳይለይ፡፡ሁሉም መልከ ቀና፣አመለ ሸጋ፣ታታሪ ሰራተኞች፣የኢትዮጵያ የቁርጥ ቀን ልጆች፣የተማሩ የተመራመሩ ሊህቃን ናቸው፡፡በአጠቃላይ የኢትዮጵያ ድህነት፣ኋላ ቀርነትና ድንቁርና እርሱ የተወለደበት ብሔር እንደማይወክል አስመስሎ ይፅፋል፡፡የኔ ናት የሚላት ብሔር እከክ አያሳክካትም፣ቋቁቻ አይታይባትም፡፡ምድረ ገነት ስለሆነች ኗሪዎቿ አይሰደዱም፤እነዚያ አሜሪካና አውሮፓ እየኖሩ ራሳቸውን የአራት ኪሎ ቤተመንግስት ህጋዊ ነገስታት አድርገው የሚያስቡት ጌቶቹ በፖለቲካ መክንያት እንጂ እንጀራ ፍለጋ አልተሰደዱም፡፡እንጀራ ቢጠፋም እነዚያ የባንዳ ብሔር ኗሪዎች ስለዘረፉት ነው እንጂ እጥረት ስላለ አይደለም፡፡በርሱ ብሔር መጥፎ ብሎ ነገር አይታሰብም፤በጭራሽ!!!

ይህ ሁሉ ሲያደርግ እውነተኛ ስሙ ተጠቅሞ አያውቅም፡፡ድሮ ኢትዮጵያን እንደ ሻማ አቅልጠው እንደ ብረት ቀጥቅጠው የገዙ ነገስታት ስም ይጠቀማል፤ የኢንተርኔት ካፌዎች እያቀያየረ በማሕበራዊ ድረ ገፆች ጥላቻና በቀል ይዘራል፡፡እስካሁን ድረስ በሶስት የፌስ ቡክ አንጋፋ ዘመቻዎች ላይ በግንባር ቀደምነት ተሰልፎ ተሳትፏል፡-‹‹ድምፃችን ይከበር!››፣‹‹በቃ!›› እና ‹‹ድምፃችን ይሰማ!››፡፡በዚህ የጀግንነት ተግባሩ በውጭ ሃገራት የሚኖሩ ፅንፈኛ ፖለቲከኞች በሺዎች የሚቆጠር ዶላር አሳቅፈውታል፤የመንግስት ድህንነቶች የሚደርሱበት ከሆነም ወደ አሜሪካ እንደሚያሻግሩት ቃል ገብተውለታል፡፡ ነገር ግን እስካሁን ድረስ ማንነቱን አልተነቃበትም ነበር፡፡

ዛሬ ግን ጉዱ ሳይፈላ አልቀረም፡፡ሁለት ማንነታቸው የማይታወቅ ኮፍያ ያለው ጥቁር ሹራብ ከጥቁር መነፅር ጋር ያደረጉ ሰዎች ግራና ቀኝ እያላጉ ገሃነም ወደ ሚምስል በድቅድቅ ጨለማ የተወረረ ስፍራ ወሰዱትና‹‹ይህን ሁሉ የበሬ ወለደ ውንጀላ እንድትፅፍ ያዘዘህ ማን እንደሆነ ሳትደብቅ ተናግረህ፣ ለወደፊት ምንም ነገር ላለመፈፀም ቃል ካልገባህ ዛሬ የመጨረሻህ ልትሆን ትችላለች!››አለው ያ ቅድም ቀልቡን የገፈፈው አውሬ መሳይ ሰውየ፡፡

‹‹የ…የምትለው አልገባኝም…እ…እኔ …›› አላስጨረሰውም፡፡ በያዘው ዱላ ወገቡ ላይ ሙሉ በሙሉ አሳረፈበት፤ህመሙ አጥንቱ ድረስ ዘልቆ ስለተሰማው መጮህ አልቻልም፡፡‹‹እውነቱን መናገር ይሻልሃል አንተ ፓሮት! አለዚያ… ››አለ የያዘው ዱላ እፊቱ ላይ እያወዛወዘ፡፡‹‹እ…እኔ ምንም ጥፋት አልሰራሁም…ሰ…ላ…ማዊ ዜጋ…›› አሁንም ሳያስጨርሰው ከቅድሙ በእጥፍ በሚበልጥ ጉልበት ጀርባው ላይ ዠለጠው፡፡መቆም አልቻለም፤ወለሉ ላይ ተንበርክኮ የተመታበት አካሉ አያሽ ፊት ለፊቱ ወደ ተገተረው መልአከ ሞት በተማፅኖ ይመለከታል፡፡‹‹የፈለግከው ማድረግ ትችላለህ፣ እኔ ግን ንፁህ ዜጋ ነኝ!›› አለ ድምፁን ፈርጠም ለማድረግ እየሞከረ፡፡ነገር ግን ውስጡ በታላቅ ፍርሐት ይናጣል፤ በልቡ‹‹ወይኔ እንደፈከርከው አገኘህኝ ማለት ነው?›› አለ ፡፡

ሰውየው የታጠፈ ወረቀት ከኪሱ አወጣና ላምባዲና ወደፊቱን ደቅኖ‹‹ይህ ፅሑፍ አንተ ያፃፍከው አይደለም?››በማለት አምባረቀበት፡፡በብርሃኑ ጨረር ዓይኖቹን እያጥበረበረ ‹‹እኔ እንደዚህ ዓይነት ነገር መፃፍ ቀርቶ አስቤም አላውቅም››በማለት የክሕደት ቃሉን ገፋበት፡፡ሰውየው መማታቱን ይቆይልኝ ያለ ይመስላል፡፡እንደገና እጁን ወደኪሱ ላከና የመካከለኛ አልበም ስፋት ያለው ሙሉ ፎቶ አውጥቶ ‹‹ይህስ አንተ አይደለምህም?›› በማለት በምፀት ጠየቀው፡፡ምንም አልመለሰም፡፡የራሱ ፎቶ ነበር፤በአንድ የኢንተርነት ካፌ ውስጥ ሁለት እጆቹን በኮምፒተር ኪቦርድ ላይ አድርጎ እየፃፈ መሆኑን ያሳያል፡፡ጊዜው እና ኢንተርነት ካፌው አስታወሰው፡፡‹‹አለቀልኝ በቃ! አሁንማ በቪዲዮ የተደገፈ ማስረጃ ሳይኖራቸው አይቀርም›› እያለ ውስጥ ውስጡን ይብሰለሰል ገባ፡፡

‹‹ላንተ እኮ ነው? ይህ ፎቶ ያንተ አይደለም?››በማለት ሲጮህበት መብረቅ እንደመታው ደርቆ ዝም አለ፡፡ከአሁን በኋላ አጉል ድፍረት የትም እንደማያደርሰው ስለተረዳ አንዲት ቃል መተንፈስ አልደፈረም፡፡‹‹በል እንጂ ተናገር›› በማለት ለሶስተኛ ጊዜ በዱላ ነረተው፡፡አሁን የስቃይ ድምፅ ከማሰማት በስተቀር ምንም አላለም፡፡ይሁን እንጂ አልቻለም፤ ‹‹በፈጠረህ!ያጠፋሁት ጥፋት፣የፈፀምኩት ወንጀል ካለ ወደ ህግ ውሰደኝ እንጂ አታሰቃየኝ…››እያለ መቀባጠር ሲጀምር ሰውየው ቀበል አድርጎ የምፀት ሳቅ እየሳቀ‹‹ህግ ብሎ ነገር የለም በማለት ሽንጥህን ገትረህ ስትከራከር አልነበረም እንዴ? ስለየትኛው ህግ ነው አሁን የምታወራው ባክህ?በናዚዝምና አፓርታይድ ስርዓቶች ህግ የለም በማለት የፃፍከውን ረሳሀውና ነው?ወይስ እንዚያ ቃል የገቡልህ አለቆችህ መጥተው ነፃ እስኪያወጡህ ድረስ ጊዜ ለመግዛት ነው?››በማለት በጥያቄዎች መዓት ያጣድፈው ገባ፡፡አሁን ፌስ ቡክ ላይ አይደለም ያለው፡፡የብልግና፣የዘረኝነትና የጥላቻ ቃላት በመፃፍ መልስ መሰጠት፣የተመቸው<<like>>፣በጣም ያስደሰተው <<share>>፣እጅግ እስቀያሚ የሆነውን ደግሞ <<delete>> ማድረግ አይችልም፡፡በነዚህ ቃላት የዱላን አፀፋ መመለስ አይችልም፡፡

ሰውየው‹‹አየህ እኔ ቃሌን አላጥፍም፤‹ያሉት ከሚጠፋ የወለዱት ይጥፋ›አይደለም የሚባለው?›› አለና ከጓደኛው ጩቤ ተቀብሎ አፍልቡ ላይ ሲሰካበት እንደ በሬ ‹‹ዓዕ›› ብሎ ሲጮህና ከእንቅልፉ ሲባንን አንድ ሆነ፡፡በህልሙ ይሁን በውኑ እርግጠኛ መሆን አልቻለም፡፡ዓይኖቹን ጨፍኖ እጆቹን ወደ ግድግዳው ሰዶ ዳበስ ዳበስ በማድረግ የማብርያ ማጥፍያው ሶኬ ተጭኖ መብራህቱን አበራው፡፡የተኛበት አንሶላና የሌሊት ልብሱ በሽንት ተጨማልቋል፡፡ራሱን ተዘበ፤‹‹ወይኔ ላቀው!ይህ ነው የኔ ወንድነት?ያሁሉ ፉከራና የአርበኞች ሽለላ ሽንት በሽንት?በእውኔ የዘራሁት ጭፍን ጥላቻና ዘረኛ መርዝ በሕልሜ ማጨድ ጀምሬለሁ ማለት ነው?ይገርማል!››

ከትከት ብሎ ሳቀ፡፡የመሕበራዊ ድረገፆች አርበኝነት እስከዚህ ደረስ ብቻ መሆኑን ሲረዳ ራሱን ናቀ፤እነዚያ በአሜሪካና አውሮፓ አህጉሮች ተወሽቀው የጥላቻ ፖለቲካ የሚያራምዱት አለቆቹም ታዘባቸው፡፡‹‹ለካ በዚህ መክንያት ንሯል የትግል ሜዳቸው በምዕራባውያን አውራጎደናዎች ያደረጉት?ለዚህ ነበር በኔ እግጅ እሳት ለመጨበጥ ወደ ኋላ የማይሉት፡፡አዎ አነሱና ልጆቻቸው በተንደላቀቀ ንሮ ዓለማቸውን እየቀጩ በኛ በድሆች እጅ የእባብ አንገት ለማነቅ ይወተውታሉ፡፡ፖለቲካኛን ማመን ቀብሮ ነው፡፡ለነገሩ ፌስቡክ በተፃፈው ፅሑፍ በህልሙ ከግድያ ሙከራ ለትንሽ ያመለጥኩት እኔ ብቻ አይደለሁም፡፡ አበበ ገላውም ለኤፍ.ቢ.አይ የድረሱልኝ ጭሆቱን አሰምቷል፤እሱስ የመኝታ ክፍሉን ሳያበላሽ ይቀራል?››እያለ በመብሰልሰል ላይ እያለ እንደገና እንቅልፉ  የዞት ጭልጥ አለ፤ወደ ሌላ ቅዠት፡፡

                                                      

                                        የካቲት 16, 2005 ዓ.ም